маку́шачны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
маку́шачны |
маку́шачная |
маку́шачнае |
маку́шачныя |
| Р. |
маку́шачнага |
маку́шачнай
маку́шачнае |
маку́шачнага |
маку́шачных |
| Д. |
маку́шачнаму |
маку́шачнай |
маку́шачнаму |
маку́шачным |
| В. |
маку́шачны (неадуш.)
маку́шачнага (адуш.) |
маку́шачную |
маку́шачнае |
маку́шачныя (неадуш.)
маку́шачных (адуш.) |
| Т. |
маку́шачным |
маку́шачнай
маку́шачнаю |
маку́шачным |
маку́шачнымі |
| М. |
маку́шачным |
маку́шачнай |
маку́шачным |
маку́шачных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
маку́шка, -і, ДМ -шцы, мн. -і, -шак, ж.
1. Вяршыня чаго-н.; верхавіна.
2. Верхняя частка галавы, макаўка.
Шапка сядзела на самай макушцы.
|| прым. маку́шачны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
маку́шечный (верхушечный) маку́шачны, верхаві́нны;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)