МАКРА́Н,
горы ў Пакістане і Іране, тое, што Мекран.
т. 9, с. 541
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Макра́ны
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Макра́ны |
| Р. |
Макра́н
Макра́наў |
| Д. |
Макра́нам |
| В. |
Макра́ны |
| Т. |
Макра́намі |
| М. |
Макра́нах |
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
МЕКРА́Н, Макран,
горы ў Іране і Пакістане, паўд.-ўсх. абрамленне Іранскага нагор’я. Даўж. 1150 км. Пераважаюць выш. 1000—2000 м, найб. — 2293 м. Некалькі паралельных хрыбтоў, складзеных пераважна з вапнякоў і пясчанікаў. Частыя землетрасенні. Каля перадгор’яў — гразевыя вулканы. На зах. схілах — пустыні, на ўсх. і паўд.-ўсх. — расліннасць тыпу саваннаў; на ПнУ — лясы гімалайскага тыпу.
т. 10, с. 261
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)