македо́нка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
македо́нка |
македо́нкі |
| Р. |
македо́нкі |
македо́нак |
| Д. |
македо́нцы |
македо́нкам |
| В. |
македо́нку |
македо́нак |
| Т. |
македо́нкай македо́нкаю |
македо́нкамі |
| М. |
македо́нцы |
македо́нках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
македо́нка македо́нка, -кі ж.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
македо́нка,
гл. македонцы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
македо́нцы, -аў, адз. -нец, -нца, м.
Паўднёваславянскі народ, які складае асноўнае насельніцтва Македоніі.
|| ж. македо́нка, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -нак.
|| прым. македо́нскі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
македо́нцы, ‑аў; адз. македонец, ‑нца, м.; македонка, ‑і, ДМ ‑нцы; мн. македонкі, ‑нак; ж.
Паўднёваславянскі народ, які складае асноўнае насельніцтва югаслаўскай Македоніі, некаторых раёнаў грэчаскай Македоніі і Балгарыі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Macedonian
[,mæsɪˈdoʊniən]
1.
adj.
македо́нскі
2.
n.
македо́нец -ца m., македо́нка f.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)