македо́нец

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. македо́нец македо́нцы
Р. македо́нца македо́нцаў
Д. македо́нцу македо́нцам
В. македо́нца македо́нцаў
Т. македо́нцам македо́нцамі
М. македо́нцу македо́нцах

Крыніцы: nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

македо́нец македо́нец, -нца м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

македо́нец,

гл. македонцы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

македо́нец м. Mazedóni¦er m -s, -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Macedończyk

м. македонец

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Mazedóni¦er m -s, - македо́нец

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

македо́нцы, ‑аў; адз. македонец, ‑нца, м.; македонка, ‑і, ДМ ‑нцы; мн. македонкі, ‑нак; ж.

Паўднёваславянскі народ, які складае асноўнае насельніцтва югаслаўскай Македоніі, некаторых раёнаў грэчаскай Македоніі і Балгарыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Macedonian

[,mæsɪˈdoʊniən]

1.

adj.

македо́нскі

2.

n.

македо́нец -ца m., македо́нка f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)