мадэрні́стка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. мадэрні́стка мадэрні́сткі
Р. мадэрні́сткі мадэрні́стак
Д. мадэрні́стцы мадэрні́сткам
В. мадэрні́стку мадэрні́стак
Т. мадэрні́сткай
мадэрні́сткаю		 мадэрні́сткамі
М. мадэрні́стцы мадэрні́стках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

мадэрні́стка ж. модерни́стка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

мадэрні́стка, ‑і, ДМ ‑тцы; Р мн. ‑так; ж.

Жан. да мадэрніст.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мадэрні́ст, -а, М -сце, мн. -ы, -аў, м.

Паслядоўнік мадэрнізму.

|| ж. мадэрні́стка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

модерни́стка мадэрні́стка, -кі ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)