магнесі́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
магнесі́н |
магнесі́ны |
| Р. |
магнесі́на |
магнесі́наў |
| Д. |
магнесі́ну |
магнесі́нам |
| В. |
магнесі́н |
магнесі́ны |
| Т. |
магнесі́нам |
магнесі́намі |
| М. |
магнесі́не |
магнесі́нах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
магнесі́н
[ад гр. magnes = магніт + syn(chronos) = адначасовы]
устройства для кіравання механізмамі на адлегласці і перадачы паказанняў вымяральных прыбораў.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)