лі́рык, -а, мн. -і, -аў, м.

Аўтар лірычных літаратурных твораў.

Паўлюк Трус — паэт-л.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

лі́рык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. лі́рык лі́рыкі
Р. лі́рыка лі́рыкаў
Д. лі́рыку лі́рыкам
В. лі́рыка лі́рыкаў
Т. лі́рыкам лі́рыкамі
М. лі́рыку лі́рыках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

лі́рык м. ли́рик

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

лі́рык, ‑а, м.

Аўтар лірычных літаратурных твораў; лірычны паэт. Маякоўскі — найвялікшы лірык сацыялістычнай эпохі. Перкін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лі́рык м. Lýriker m -s, -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

лі́рык

(гр. lyrikos = пачуццёвы)

аўтар лірычных літаратурных твораў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ли́рик лі́рык, -ка м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

liryk

м. лірык

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Lýriker m -s, - лі́рык

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

lyric [ˈlɪrɪk] adj. ліры́чны;

lyric poetry ліры́чная паэ́зія, лі́рыка;

a lyric writer лі́рык; паэ́т-пе́сеннік

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)