лімбургі́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
лімбургі́т |
лімбургі́ты |
| Р. |
лімбургі́ту |
лімбургі́таў |
| Д. |
лімбургі́ту |
лімбургі́там |
| В. |
лімбургі́т |
лімбургі́ты |
| Т. |
лімбургі́там |
лімбургі́тамі |
| М. |
лімбургі́це |
лімбургі́тах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
лімбургі́т
(ад ням. Limburg = назва гары ў Германіі)
вітрапарфіравая, ультраасноўная магматычная горная парода, складзеная з шклаватага базісу шчолачнага саставу з патэнцыяльнымі нефелінам і палявым шпатам, вылучэннямі алівіну і аўгіту.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)