лідзі́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. лідзі́т
Р. лідзі́ту
Д. лідзі́ту
В. лідзі́т
Т. лідзі́там
М. лідзі́це

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

лідзі́т, -ту м., хим. лидди́т

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

лідзі́т

(англ. lyddite, ад лац. Lidia = назва старажытнай краіны ў Малой Азіі)

горная парода чорнага, бурага або зялёнага колеру, якая складаецца з кварцу, халцэдону і апалу з прымессю вугальнага рэчыва; выкарыстоўваецца для вырабу тачыльных брускоў;

2) назва трынітрафенолу ў Англіі ў канцы 19 — пач. 20 ст.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

лидди́т хим. лідзі́т, -ту м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)