Ляшчэ́віна

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Ляшчэ́віна
Р. Ляшчэ́віна
Д. Ляшчэ́віну
В. Ляшчэ́віна
Т. Ляшчэ́вінам
М. Ляшчэ́віне

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ляшчэ́віна

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ляшчэ́віна ляшчэ́віны
Р. ляшчэ́віны ляшчэ́він
Д. ляшчэ́віне ляшчэ́вінам
В. ляшчэ́віну ляшчэ́віны
Т. ляшчэ́вінай
ляшчэ́вінаю		 ляшчэ́вінамі
М. ляшчэ́віне ляшчэ́вінах

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Ляшчэвіна, ляшчэўнік, ляшчы́на, лешчы́на, лехчы́на, лішчэна, ляшчы́ннік, ляшчы́ніна, ляшчэўніна ’арэшнік звычайны, Corylus avellana L.’ (Мядзв., Касп., Гарэц., Федар. 6, ТСБМ, Бяльк.; міёр., Нар. словатв., Сл. ПЗБ). Да леска 1 (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)