Люба́чын

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Люба́чын
Р. Люба́чына
Д. Люба́чыну
В. Люба́чын
Т. Люба́чынам
М. Люба́чыне

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Любачын (в.) 6/440, 457

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)