Люба́сна

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Люба́сна
Р. Люба́сна
Д. Люба́сну
В. Люба́сна
Т. Люба́снам
М. Люба́сне

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

любасна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
любасна - -

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Любасна (в., Верхнядзвінскі р-н) 1/215; 11/40

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

affectionately

[əˈfekʃənətli]

adv.

ла́скава, лю́басна; зь лю́басьцяй

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)