льдзі́на гл. ільдзіна.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

льдзі́на

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. льдзі́на льдзі́ны
Р. льдзі́ны льдзі́н
Д. льдзі́не льдзі́нам
В. льдзі́ну льдзі́ны
Т. льдзі́най
льдзі́наю		 льдзі́намі
М. льдзі́не льдзі́нах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

льдзі́на ж. льди́на

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

льдзі́на,

гл. ільдзіна.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ільдзі́на і (пасля галосных) льдзі́на, -ы, мн. -ы, -дзін, ж.

Глыба лёду, крыга.

|| памянш. ільдзі́нка і (пасля галосных) льдзі́нка, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -нак, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

льдзі́на ж. гл. ільдзіна

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ільдзі́на і льдзі́на, ‑ы, ж.

Кавалак, глыба лёду. // Крыга. Здаецца, яшчэ ўчора .. [Нёман] імкліва нёс кудысьці на хвалях апошнія льдзіны, а сёння — вербы, заглядваючыся ў яго празрыстую ваду, нібы ў люстэрка, ужо любуюцца сваімі бледна-зялёнымі завушніцамі. Данілевіч. Ён [снежань] ахінуў стагі лугоў, Як верацёны снежнай воўнай; З-пад Налібок, з балот, лясоў Плыты ільдзін пагнаў па Нёмну. Танк.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

floe [fləʊ] n. льдзі́на, кры́га

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

РАПА́К,

асобная льдзіна на замёрзлым моры, возеры, вадасховішчы, якая стаіць вертыкальна сярод адносна роўнай паверхні або рэзка выступае сярод таросаў.

т. 13, с. 307

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ice floe [ˈaɪsˌfləʊ] n. плыву́чая льдзі́на, кры́га

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)