лускава́тыя

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне

мн.
-
Н. лускава́тыя
Р. лускава́тых
Д. лускава́тым
В. лускава́тых
Т. лускава́тымі
М. лускава́тых

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

лускава́тыя сущ., мн., зоол. чешу́йчатые

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Лускаватыя (атрад паўзуноў) 3/285; 4/56, 584; 6/442—443; 8/326; 10/417; 11/23

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

ЛУСКАВА́ТЫЯ (Squamata),

атрад паўзуноў. 3 падатр.: амфізбены, змеі і яшчаркі, больш за 6600 відаў. Пашыраны ўсюды. На Беларусі 6 відаў: вераценніца ломкая, вуж звычайны, гадзюка звычайная, мядзянка (занесена ў Чырв. кнігу Беларусі), яшчарка жывародная (Lacerta vivipara) і яшчарка порсткая (Lacerta agilis).

Цела ўкрыта рагавымі шчыткамі і луской. Зубы прырослыя да сківічных касцей. Размнажаюцца яйца-жыванараджэннем або адкладваюць яйцы.

т. 9, с. 373

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

лускава́ты, -ая, -ае.

Пакрыты луской.

Л. ствол дрэва.

Лускаватыя паўзуны.

Атрад лускаватых (наз.).

|| наз. лускава́тасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

лускава́ты

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. лускава́ты лускава́тая лускава́тае лускава́тыя
Р. лускава́тага лускава́тай
лускава́тае		 лускава́тага лускава́тых
Д. лускава́таму лускава́тай лускава́таму лускава́тым
В. лускава́ты (неадуш.)
лускава́тага (адуш.)		 лускава́тую лускава́тае лускава́тыя (неадуш.)
лускава́тых (адуш.)
Т. лускава́тым лускава́тай
лускава́таю		 лускава́тым лускава́тымі
М. лускава́тым лускава́тай лускава́тым лускава́тых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

скла́дкава-лускава́ты

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. скла́дкава-лускава́ты скла́дкава-лускава́тая скла́дкава-лускава́тае скла́дкава-лускава́тыя
Р. скла́дкава-лускава́тага скла́дкава-лускава́тай
скла́дкава-лускава́тае		 скла́дкава-лускава́тага скла́дкава-лускава́тых
Д. скла́дкава-лускава́таму скла́дкава-лускава́тай скла́дкава-лускава́таму скла́дкава-лускава́тым
В. скла́дкава-лускава́ты (неадуш.)
скла́дкава-лускава́тага (адуш.)		 скла́дкава-лускава́тую скла́дкава-лускава́тае скла́дкава-лускава́тыя (неадуш.)
скла́дкава-лускава́тых (адуш.)
Т. скла́дкава-лускава́тым скла́дкава-лускава́тай
скла́дкава-лускава́таю		 скла́дкава-лускава́тым скла́дкава-лускава́тымі
М. скла́дкава-лускава́тым скла́дкава-лускава́тай скла́дкава-лускава́тым скла́дкава-лускава́тых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

чешу́йчатые мн., сущ., зоол. лускава́тыя, -тых;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ГЛЯЦЫЯДЫСЛАКА́ЦЫІ (ад лац. glacies лёд + дыслакацыя),

ледавіковыя дыслакацыі, парушэнні залягання горных парод, якія складаюць ложа ледавіка, пад ціскам лёду. Пашыраны ў раёнах сучаснага і старажытна-мацерыковага зледзянення. Звычайна ўзнікаюць там, дзе рухомы ледавік сустракае перашкоду. Пераважаюць каляпаверхневыя дэфармацыі, звязаныя з актыўнымі ледавікамі (складкі, складкава-лускаватыя структуры, насовы і інш.) або з дэградуючым (мёртвым) лёдам (прасадкі, апоўзні, тэрмакарст і інш.). Гляцыядыслакацыі вывучае гляцыятэктоніка. На тэр. Беларусі найб. выразныя і магутныя складкава-лускаватыя (скібавыя) гляцыядыслакацыі — Бярозаўская, Грандзіцкая, Пескаўская, Поразаўская, Салігорская і інш.

т. 5, с. 311

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

лускава́ты, ‑ая, ‑ае.

1. Пакрыты луской, лускамі; з луской, лускамі. Лускаватая змяя. Лускаваты ствол дрэва.

2. у знач. наз. лускава́тыя, ‑ых. Атрад класа паўзуноў, які аб’ядноўвае падатрады хамелеонаў, яшчарак, змеяў.

•••

Лускаваты лішай гл. лішай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)