ло́кшынавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ло́кшынавы ло́кшынавая ло́кшынавае ло́кшынавыя
Р. ло́кшынавага ло́кшынавай
ло́кшынавае		 ло́кшынавага ло́кшынавых
Д. ло́кшынаваму ло́кшынавай ло́кшынаваму ло́кшынавым
В. ло́кшынавы (неадуш.)
ло́кшынавага (адуш.)		 ло́кшынавую ло́кшынавае ло́кшынавыя (неадуш.)
ло́кшынавых (адуш.)
Т. ло́кшынавым ло́кшынавай
ло́кшынаваю		 ло́кшынавым ло́кшынавымі
М. ло́кшынавым ло́кшынавай ло́кшынавым ло́кшынавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ло́кшынавы лапшо́вый

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ло́кшынавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да локшыны. Локшынавае цеста.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ло́кшына, -ы, ж.

Выраб з пшанічнай мукі ў выглядзе тонкіх высушаных палосак цеста, а таксама страва, прыгатаваная з такога вырабу.

|| прым. ло́кшынавы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

лапшо́вый ло́кшынавы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)