назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| лесіро́ўкі | |
| лесіро́ўцы | |
| лесіро́ўку | |
| лесіро́ўкай лесіро́ўкаю |
|
| лесіро́ўцы |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| лесіро́ўкі | |
| лесіро́ўцы | |
| лесіро́ўку | |
| лесіро́ўкай лесіро́ўкаю |
|
| лесіро́ўцы |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
1.
2. Тонкі слой, мазок празрыстай фарбы на карціне.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
прыём тэхнікі жывапісу. На высахлыя шчыльныя слаі фарбы наносяць тонкія слаі празрыстых або паўпразрыстых фарбаў.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
лессиро́вка
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ПАДМАЛЁЎКА
(пераважна алейным),
падрыхтоўчы этап работы над карцінай. Звычайна на стадыі П. ў адным тоне прапрацоўваюць светлаценем аб’ёмы прадметаў ці фігур, што адлюстроўваюцца (цені цёмнымі тонамі, асветленыя часткі — светлымі). Выконваецца ў 2 і больш колерах з разлікам на прасвечванне праз тонкія слаі фарбаў, якія накладваюцца на завяршальным этапе работы (
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)