лекцы́йны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. лекцы́йны лекцы́йная лекцы́йнае лекцы́йныя
Р. лекцы́йнага лекцы́йнай
лекцы́йнае		 лекцы́йнага лекцы́йных
Д. лекцы́йнаму лекцы́йнай лекцы́йнаму лекцы́йным
В. лекцы́йны (неадуш.)
лекцы́йнага (адуш.)		 лекцы́йную лекцы́йнае лекцы́йныя (неадуш.)
лекцы́йных (адуш.)
Т. лекцы́йным лекцы́йнай
лекцы́йнаю		 лекцы́йным лекцы́йнымі
М. лекцы́йным лекцы́йнай лекцы́йным лекцы́йных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

лекцы́йны лекцио́нный;

~ная — прапага́нда лекцио́нная пропага́нда;

л. курс — лекцио́нный курс;

~ная за́ла — лекцио́нный зал;

л. ме́тад — лекцио́нный ме́тод

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

лекцы́йны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да лекцыі, звязаны з ёю. Лекцыйныя гадзіны. Лекцыйны метад выкладання. // Прызначаны для чытання лекцый. Лекцыйная зала.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лекцы́йны Vórlesungs-;

лекцы́йная за́ла Hörsaal m -s, -säle

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ле́кцыя, -і, мн. -і, -цый, ж.

1. Вуснае выкладанне вучэбнага прадмета або якой-н. тэмы выкладчыкам вышэйшай навучальнай установы.

Прафесар чытаў лекцыі ў БДУ.

2. Частка вучэбнага прадмета, якая выкладаецца ў вуснай форме.

Курс лекцый па гісторыі Беларусі.

3. Публічнае чытанне на якую-н. тэму.

4. Друкаваны курс публічных чытанняў, а таксама запісы па якім-н. прадмеце выкладання.

Лекцыі па літаратуры.

|| прым. лекцы́йны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

тэатра́льна-лекцы́йны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. тэатра́льна-лекцы́йны тэатра́льна-лекцы́йная тэатра́льна-лекцы́йнае тэатра́льна-лекцы́йныя
Р. тэатра́льна-лекцы́йнага тэатра́льна-лекцы́йнай
тэатра́льна-лекцы́йнае		 тэатра́льна-лекцы́йнага тэатра́льна-лекцы́йных
Д. тэатра́льна-лекцы́йнаму тэатра́льна-лекцы́йнай тэатра́льна-лекцы́йнаму тэатра́льна-лекцы́йным
В. тэатра́льна-лекцы́йны (неадуш.)
тэатра́льна-лекцы́йнага (адуш.)		 тэатра́льна-лекцы́йную тэатра́льна-лекцы́йнае тэатра́льна-лекцы́йныя (неадуш.)
тэатра́льна-лекцы́йных (адуш.)
Т. тэатра́льна-лекцы́йным тэатра́льна-лекцы́йнай
тэатра́льна-лекцы́йнаю		 тэатра́льна-лекцы́йным тэатра́льна-лекцы́йнымі
М. тэатра́льна-лекцы́йным тэатра́льна-лекцы́йнай тэатра́льна-лекцы́йным тэатра́льна-лекцы́йных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

лекцио́нный лекцы́йны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

МЕМАРЫЯ́ЛЬНЫ МУЗЕ́Й А́ЗГУРА З.І. ў Мінску,

філіял Нацыянальнага мастацкага музея Рэспублікі Беларусь. Адкрыты ў 2000 у творчай майстэрні З.І.Азгура, пабудаванай у 1984 (арх. В.​Аладаў). Пл. экспазіцыі каля 330 м². Экспанаты размешчаны ў скульптурным і мемар. залах, фарматорскай, мемар. кабінеце. У зборы музея: скульптура і мадэлі манум. твораў, створаных Азгурам пачынаючы з 1940-х г. (420 адзінак), больш за 30 твораў жывапісу Г.​Азгур, Г. і Ю. Гарэлавых (яго жонкі і сваякоў), М.​Бельскага, А.​Волкава, Я.​Зайцава, В.​Казачэнкі, Л.​Лейтмана, Т.​Разінай, В.​Цвіркі, А.​Шыбнёва, падараваных скульптару, архіў фотаздымкаў, дакументаў, рукапісаў Азгура (2 тыс. адзінак). Музей мае лекцыйны і канферэнц-залы, бібліятэку.

А.​Л.​Багданава.

т. 10, с. 280

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

wykładowy

wykładow|y

лекцыйны;

sala ~a — аўдыторыя; лекцыйная зала;

język ~y — мова выкладання

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)