лекпо́м
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
лекпо́м |
лекпо́мы |
| Р. |
лекпо́ма |
лекпо́маў |
| Д. |
лекпо́му |
лекпо́мам |
| В. |
лекпо́ма |
лекпо́маў |
| Т. |
лекпо́мам |
лекпо́мамі |
| М. |
лекпо́ме |
лекпо́мах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
лекпо́м (ле́карский помо́щник) лекпа́м, -ма м. (ле́карскі памо́чнік).
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
лекпо́м, ‑а, м.
Лекарскі памочнік; фельчар.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)