лезгі́н

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. лезгі́н лезгі́ны
Р. лезгі́на лезгі́н
Д. лезгі́ну лезгі́нам
В. лезгі́на лезгі́н
Т. лезгі́нам лезгі́намі
М. лезгі́не лезгі́нах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

лезгі́н м. лезги́н

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

лезгі́н,

гл. лезгіны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лезги́н лезгі́н, -на м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

лезгі́ны, ‑аў; адз. лезгін, ‑а, м.; лезгінка, ‑і, ДМ ‑нцы; мн. лезгінкі, ‑нак; ж.

Народ, які складае частку насельніцтва Дагестанскай АССР і Азербайджанскай ССР.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лезгі́нка I ж. (к лезгі́н) лезги́нка

лезгі́нка II ж. (танец) лезги́нка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ЛЕЗГІ́НКА,

народны танец лезгін. Муз. памер ​6/8, ёсць варыянты на ​2/4. Тэмп хуткі. Мелодыя дакладная, дынамічная. У аснове сюжэта Л. — танец-спаборніцтва, што дэманструе спрыт, віртуознасць, нястомнасць танцораў. Выконваецца як сольны мужчынскі танец і ў пары з жанчынай. У многіх народнасцей Каўказа існуюць разнавіднасці Л., якія атрымалі найменне ад назвы народнасці, мясцовасці ці мелодыі суправаджэння. На Беларусі вядомы падобны танец «Лязінка».

т. 9, с. 188

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)