Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
лату́нны, см. лату́невы
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
лату́нны, ‑ая, ‑ае.
Тое, што і латуневы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
лату́нны méssingen, Méssing-;
лату́ннага ко́леру méssingfarben, méssinggelb
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
лату́нь, -і, ж.
Сплаў медзі з цынкам, волавам ці іншай прымессю.
Ліставая л.
|| прым.лату́невы, -ая, -ае ілату́нны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
лату́нныйлату́нны, лату́невы, масянжо́вы;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
масянжо́выгл.латунны
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
méssingena ме́дны, лату́нны, з жо́ўтай ме́дзі
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
КАЛЧАДА́НЫ (ад грэч. Chalkēdōn, стараж.-грэч. калонія ў М. Азіі),
агульная назва вял. колькасці рудных мінералаў, пераважна сярністых, мыш’яковістых, сурмяністых злучэнняў жалеза, медзі, свінцу, цынку, нікелю і інш. К. называюць таксама калчаданавыя руды, складзеныя пераважна з сульфідных рудных мінералаў. Сярод мінералаў-К. найб. пашыраны серны К. (пірыт), медны (халькапірыт), магнітны (пірацін), мыш’яковы (арсенапірыт), жалезны (марказіт), алавяны (станін) і інш. Крышталізуюцца пераважна ў кубічнай ці рамбічнай сінганіі. Колер бронзава-жоўты, латунны, шэры. Бляск металічны. Цв. да 7. Паходжанне гідратэрмальна-метасаматычнае, вулканагенна-асадкавае, радзей асадкавае. Сыравіна для вытв-сці сернай к-ты, комплексныя руды для атрымання медзі, цынку, свінцу, нікелю і інш.