лату́невы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. лату́невы лату́невая лату́невае лату́невыя
Р. лату́невага лату́невай
лату́невае		 лату́невага лату́невых
Д. лату́неваму лату́невай лату́неваму лату́невым
В. лату́невы (неадуш.)
лату́невага (адуш.)		 лату́невую лату́невае лату́невыя (неадуш.)
лату́невых (адуш.)
Т. лату́невым лату́невай
лату́неваю		 лату́невым лату́невымі
М. лату́невым лату́невай лату́невым лату́невых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

лату́невы лату́нный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

лату́невы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да латуні. // Зроблены з латуні. Латуневая трубка. Латуневая пасуда.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лату́нь, -і, ж.

Сплаў медзі з цынкам, волавам ці іншай прымессю.

Ліставая л.

|| прым. лату́невы, -ая, -ае і лату́нны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

лату́нны, см. лату́невы

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

лату́нный лату́нны, лату́невы, масянжо́вы;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

лату́нны, ‑ая, ‑ае.

Тое, што і латуневы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

mosiężny

mosiężn|y

латуневы, масянжовы;

wyroby ~e — латуневыя вырабы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)