Verbum

анлайнавы слоўнік

Лары́са

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.
Н.	Лары́са
Р.	Лары́сы
Д.	Лары́се
В.	Лары́су
Т.	Лары́сай Лары́саю
М.	Лары́се

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Лары́са

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.	мн.
Н.	Лары́са	Лары́сы
Р.	Лары́сы	Лары́с
Д.	Лары́се	Лары́сам
В.	Лары́су	Лары́с
Т.	Лары́сай Лары́саю	Лары́самі
М.	Лары́се	Лары́сах

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ЛА́РЫСА (Larisa),

горад на У Грэцыі, на р. Піньёс. Адм. ц. нома Ларыса. Адзін з самых стараж. гарадоў Грэцыі і цэнтраў эгейскай культуры, вядомы з 2-га тыс. да н.э. 113 тыс. ж., з прыгарадамі каля 300 тыс. ж. (1991). Прам-сць: харч., папяровая, тэкст., буд. матэрыялаў. Штогадовыя с.-г. кірмашы. Руіны ант. т-ра, тур. крэпасці.