ла́кавао́рны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ла́кавао́рны ла́кавао́рная ла́кавао́рнае ла́кавао́рныя
Р. ла́кавао́рнага ла́кавао́рнай
ла́кавао́рнае
ла́кавао́рнага ла́кавао́рных
Д. ла́кавао́рнаму ла́кавао́рнай ла́кавао́рнаму ла́кавао́рным
В. ла́кавао́рны (неадуш.) ла́кавао́рную ла́кавао́рнае ла́кавао́рныя (неадуш.)
ла́кавао́рных (адуш.)
Т. ла́кавао́рным ла́кавао́рнай
ла́кавао́рнаю
ла́кавао́рным ла́кавао́рнымі
М. ла́кавао́рным ла́кавао́рнай ла́кавао́рным ла́кавао́рных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ла́кавао́рны ла́ково-чёрный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

КАМАРЫ́ (Nematocera),

падатрад даўгавусых насякомых атр. двухкрылых. У сусв. фауне 35 сям., больш за 20 тыс. відаў. Пашыраны ўсюды. К. падзяляюць на групы, якія ўключаюць па некалькі сям.: галіцы, гнюс, грыбныя камарыкі, даўганожкі, камары-дзергуны, ці званцы, матыліцы, таўстаножкі і інш.

Найб. вядомыя камар звычайны і малярыйныя камары. На Беларусі каля 40 відаў. Жывуць у вільготных мясцінах.

Даўж. 3—30 мм. Цела і ногі доўгія, тонкія, крылы вузкія, жылкі ў лускавінках. Вусікі доўгія, членістыя (органы нюху). Ротавыя органы колючыя, на ніжняй губе размешчаны колючыя іголкападобныя сківіцы; паміж імі падглотачнік, дзе праходзіць пратока слінных залоз. Дарослыя К. вядуць пераважна паветраны спосаб жыцця. За лета выводзіцца 1 або некалькі пакаленняў.

Літ.:

Жизнь животных. Т. 3. 2 изд. М., 1984.

Камары: 1 — лугавік чатырохплямісты; 2 — даўганожка балотная; 3 — мошка плямістая; 4 — даўганожка лакава-чорная.

т. 7, с. 504

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)