лабі́стка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
лабі́стка |
лабі́сткі |
| Р. |
лабі́сткі |
лабі́стак |
| Д. |
лабі́стцы |
лабі́сткам |
| В. |
лабі́стку |
лабі́стак |
| Т. |
лабі́сткай
лабі́сткаю |
лабі́сткамі |
| М. |
лабі́стцы |
лабі́стках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
лабі́стка ж., полит. лобби́стка
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
лобби́стка лабі́стка, -кі ж.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)