Кіта́й

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Кіта́й
Р. Кіта́я
Д. Кіта́ю
В. Кіта́й
Т. Кіта́ем
М. Кіта́і

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Кітай 5/601—611, 608—609 (укл.); 6/606; 8/296, 316; 370; 9/132; 10/202, 205; 11/163, 305, 548

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Кіта́й

т. 8, с. 297

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Кіта́й м. Chína [ç-] n -s

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

China

[ˈtʃaɪnə]

Кіта́й

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Кита́й Кіта́й, -та́я м.;

Кита́йская Наро́дная Респу́блика Кіта́йская Наро́дная Рэспу́бліка.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Мі́нья-Ко́нка ж. Mínya Kónka m - i -s (пік, Кітай)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

сіно́лаг

(ад п.-лац. Sinae = Кітай + -лаг)

спецыяліст у галіне сіналогіі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

«Вялікі скачок» (Кітай) 5/605

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Чырвоная Армія (Кітай) 5/604

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)