Кісялё́ўцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Кісялё́ўцы
Р. Кісялё́ўцаў
Д. Кісялё́ўцам
В. Кісялё́ўцы
Т. Кісялё́ўцамі
М. Кісялё́ўцах

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Кісялёўцы (в.) 5/601; 6/45 (к.)

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Кісялёўцы

т. 8, с. 296

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Кісялё́ўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Кісялё́ўка
Р. Кісялё́ўкі
Д. Кісялё́ўцы
В. Кісялё́ўку
Т. Кісялё́ўкай
Кісялё́ўкаю
М. Кісялё́ўцы

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

кісялё́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. кісялё́ўка кісялё́ўкі
Р. кісялё́ўкі кісялё́вак
Д. кісялё́ўцы кісялё́ўкам
В. кісялё́ўку кісялё́ўкі
Т. кісялё́ўкай
кісялё́ўкаю		 кісялё́ўкамі
М. кісялё́ўцы кісялё́ўках

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)