кізі́лавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кізі́лавы кізі́лавая кізі́лавае кізі́лавыя
Р. кізі́лавага кізі́лавай
кізі́лавае		 кізі́лавага кізі́лавых
Д. кізі́лаваму кізі́лавай кізі́лаваму кізі́лавым
В. кізі́лавы (неадуш.)
кізі́лавага (адуш.)		 кізі́лавую кізі́лавае кізі́лавыя (неадуш.)
кізі́лавых (адуш.)
Т. кізі́лавым кізі́лавай
кізі́лаваю		 кізі́лавым кізі́лавымі
М. кізі́лавым кізі́лавай кізі́лавым кізі́лавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

кізі́лавы кизи́ловый; (сделанный, приготовленный из кизила — ещё) кизи́льный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кізі́лавы, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да кізілу. Кізілавы ліст. Кізілавае дрэва. // Прыгатаваны з кізілу; з кізілам. Кізілавае варэнне. Кізілавы квас.

2. у знач. наз. кізі́лавыя, ‑ых. Сямейства двухдольных раслін, да якога адносіцца кізіл і інш.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кізі́л, -у, м.

Паўднёвае дрэва або куст з сакавітымі кіславата-салодкімі чырвонымі пладамі, а таксама самі плады гэтай расліны.

|| прым. кізі́лавы, -ая, -ае і кізі́льны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

кизи́левый, кизи́ловый кізі́лавы;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кизи́льный кізі́лавы, кізі́льны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кізі́льны, ‑ая, ‑ае.

Тое, што і кізілавы (у 1 знач.). Кізільная настойка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)