Кіга́лі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, нескланяльны

адз.
Н. Кіга́лі
Р. Кіга́лі
Д. Кіга́лі
В. Кіга́лі
Т. Кіга́лі
М. Кіга́лі

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Кігалі (г.) 5/557

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Кіга́лі

т. 8, с. 247

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Кіга́лі нескл. м. Kigáli n -s

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Кига́ли г. Кіга́лі нескл., м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Kigali

[kɪˈgɑ:li]

г. Кіга́лі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

кі́гаць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. кі́гаю кі́гаем
2-я ас. кі́гаеш кі́гаеце
3-я ас. кі́гае кі́гаюць
Прошлы час
м. кі́гаў кі́галі
ж. кі́гала
н. кі́гала
Загадны лад
2-я ас. кі́гай кі́гайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час кі́гаючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)