Кушталі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Кушталі́
Р. Кушталё́ў
Д. Кушталя́м
В. Кушталі́
Т. Кушталя́мі
М. Кушталя́х

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Кушталі (в., Шаркоўшчынскі р-н) 1/215; 11/40

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

ку́штаць

‘куштаць яйка’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. ку́штаю ку́штаем
2-я ас. ку́штаеш ку́штаеце
3-я ас. ку́штае ку́штаюць
Прошлы час
м. ку́штаў ку́шталі
ж. ку́штала
н. ку́штала
Загадны лад
2-я ас. ку́штай ку́штайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час ку́штаючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)