Verbum

Куцу́к ₁ ’камячок засохлага гною на поўсці жывёлы’ (Сл. паўн.-зах.). Параўн. куцаць (гл.).

Куцу́к ₂ ’касмыль’ (Жыв. сл., З нар. сл.). Да куцук ₁ (гл.).

Куцучкі ’падвей’ (Сл. паўн.-зах.). Да куцук ₂ (гл.). Параўн. сінанімічную назву падвею: зайцы (Кіс., 50).