ку́халь

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ку́халь ку́хлі
Р. ку́хля ку́хляў
Д. ку́хлю ку́хлям
В. ку́халь ку́хлі
Т. ку́хлем ку́хлямі
М. ку́хлі ку́хлях

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ку́халь гл. куфель.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ку́халь,

гл. куфель.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ку́фель, -фля, мн. -флі, -фляў і ку́халь, -хля, мн. -хлі, -хляў, м.

Спецыяльны кубак для піва.

|| прым. ку́фельны, -ая, -ае, ку́флевы, -ая, -ае і ку́хальны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ку́халь м. гл. куфель

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Ку́халь ’невялікі кубак’ (ТСБМ, ТС, Сл. паўн.-зах., Мат. Гом., Жд. 3, З нар. сл., Гарэц., Др.-Падб.). Гл. куфель.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

ку́фель ‑фля і ку́халь, ‑хля, м.

Бакал для піва. Па шкле куфля аплывала белая пена і шлёпалася пад ногі. Лобан. Сабе Апейка папрасіў кухаль піва; пакуль буфетчыца налівала, агледзеўся, дзе б прыладзіцца. Мележ.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ку́фель, ку́халь

(польск. kufel, ад с.-в.-ням. kuefel)

шкляны кубак для піва.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

jar​1 [dʒɑ:] n.

1. сло́ік; збан

2. BrE, infml ку́халь/ку́фель пі́ва

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

beer [bɪə] n. пі́ва;

ginger beer імбі́рнае пі́ва;

Wo uld you like a beer? Не хочаш (кухаль) піва?

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)