кумпя́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кумпя́чны кумпя́чная кумпя́чнае кумпя́чныя
Р. кумпя́чнага кумпя́чнай
кумпя́чнае		 кумпя́чнага кумпя́чных
Д. кумпя́чнаму кумпя́чнай кумпя́чнаму кумпя́чным
В. кумпя́чны (неадуш.)
кумпя́чнага (адуш.)		 кумпя́чную кумпя́чнае кумпя́чныя (неадуш.)
кумпя́чных (адуш.)
Т. кумпя́чным кумпя́чнай
кумпя́чнаю		 кумпя́чным кумпя́чнымі
М. кумпя́чным кумпя́чнай кумпя́чным кумпя́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

кумпя́чны окороко́вый, о́корочный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кумпя́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да кумпяка. Кумпячнае мяса.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кумпя́чны Schínken-; Kéulen-

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

кумпя́к, -а́, мн. -і́, -о́ў, м.

1. Бядровая частка тушы (звычайна свіной).

Вэнджаны к.

2. Знешні бок верхняй часткі бядра (разм.).

|| прым. кумпя́чны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

о́короковый шы́начны, кумпя́чны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

о́корочный​I шы́начны, кумпя́чны;

о́корочное мя́со шы́начнае (кумпя́чнае) мя́са.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)