Кулі́бін
назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, змешанае скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
Кулі́бін |
Кулі́біны |
| Р. |
Кулі́біна |
Кулі́біных |
| Д. |
Кулі́біну |
Кулі́біным |
| В. |
Кулі́біна |
Кулі́біных |
| Т. |
Кулі́біным |
Кулі́бінымі |
| М. |
Кулі́біне
Кулі́біну |
Кулі́біных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
КУЛІ́БІН (Іван Пятровіч) (21.4.1735, г. Ніжні Ноўгарад, Расія — 11.8.1818),
расійскі механік-самавучка і вынаходнік. У 1764—67 сканструяваў гадзіннік у форме яйца са складаным механізмам аўтам. дзеяння. У 1769—1801 кіраваў мех. майстэрнямі Пецярб. АН. Стварыў «люстраны ліхтар» (прататып пражэктара), «планетны» кішэнны гадзіннік, цялежку-самакат, «мех. ногі» (пратэзы), ліфт, аптычны тэлеграф і код для перадачы паведамленняў і інш. Распрацаваў спосабы шліфавання шкла для мікраскопаў, тэлескопаў і да т.п. прылад. У 1776 пабудаваў мадэль аднаарачнага моста з фермамі цераз р. Нява, у 1804 у г. Ніжні Ноўгарад — «вадаходнае судна», якое магло рухацца супраць цячэння.
т. 9, с. 5
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Кулібін І. П. 3/284, 566; 6/186; 7/111; 8/540, 562; 10/103
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)