ку́льбачка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ку́льбачка ку́льбачкі
Р. ку́льбачкі ку́льбачак
Д. ку́льбачцы ку́льбачкам
В. ку́льбачку ку́льбачкі
Т. ку́льбачкай
ку́льбачкаю		 ку́льбачкамі
М. ку́льбачцы ку́льбачках

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

кульба́чка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. кульба́чка кульба́чкі
Р. кульба́чкі кульба́чак
Д. кульба́чцы кульба́чкам
В. кульба́чку кульба́чкі
Т. кульба́чкай
кульба́чкаю		 кульба́чкамі
М. кульба́чцы кульба́чках

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Сядзёлка ’падсядзёлак, кульбачка’ (ТСБМ, Бяльк., Сл. ПЗБ), сядзёлак ’тс’ (Сл. ПЗБ), седзёлка (siedziołka) ’прыстасаванне для лепшага ўмацавання аглоблі’ (Маш.). Гл. сядло.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)