крытыка́нка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
крытыка́нка |
крытыка́нкі |
| Р. |
крытыка́нкі |
крытыка́нак |
| Д. |
крытыка́нцы |
крытыка́нкам |
| В. |
крытыка́нку |
крытыка́нак |
| Т. |
крытыка́нкай
крытыка́нкаю |
крытыка́нкамі |
| М. |
крытыка́нцы |
крытыка́нках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
крытыка́нка ж., неодобр. критика́нка
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
крытыка́н, -а, мн. -ы, -аў, м. (неадабр.).
Чалавек, які схільны ўсё крытыкаваць, ва ўсіх бачыць адны недахопы.
|| ж. крытыка́нка, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -нак.
|| прым. крытыка́нскі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)