крупо́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. крупо́н
Р. крупо́ну
Д. крупо́ну
В. крупо́н
Т. крупо́нам
М. крупо́не

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

крупо́н

(фр. croupon)

частка скуры, атрыманая пры раскройцы раскрою цяжкіх скур; выкарыстоўваецца для вырабу рамянёў, падэшваў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)