кро́пельна-ва́дкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
кро́пельна-ва́дкі |
кро́пельна-ва́дкая |
кро́пельна-ва́дкае |
кро́пельна-ва́дкія |
| Р. |
кро́пельна-ва́дкага |
кро́пельна-ва́дкай
кро́пельна-ва́дкае |
кро́пельна-ва́дкага |
кро́пельна-ва́дкіх |
| Д. |
кро́пельна-ва́дкаму |
кро́пельна-ва́дкай |
кро́пельна-ва́дкаму |
кро́пельна-ва́дкім |
| В. |
кро́пельна-ва́дкі (неадуш.)
кро́пельна-ва́дкага (адуш.) |
кро́пельна-ва́дкую |
кро́пельна-ва́дкае |
кро́пельна-ва́дкія (неадуш.)
кро́пельна-ва́дкіх (адуш.) |
| Т. |
кро́пельна-ва́дкім |
кро́пельна-ва́дкай
кро́пельна-ва́дкаю |
кро́пельна-ва́дкім |
кро́пельна-ва́дкімі |
| М. |
кро́пельна-ва́дкім |
кро́пельна-ва́дкай |
кро́пельна-ва́дкім |
кро́пельна-ва́дкіх |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
кро́пельна-струме́нны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
кро́пельна-струме́нны |
кро́пельна-струме́нная |
кро́пельна-струме́ннае |
кро́пельна-струме́нныя |
| Р. |
кро́пельна-струме́ннага |
кро́пельна-струме́ннай
кро́пельна-струме́ннае |
кро́пельна-струме́ннага |
кро́пельна-струме́нных |
| Д. |
кро́пельна-струме́ннаму |
кро́пельна-струме́ннай |
кро́пельна-струме́ннаму |
кро́пельна-струме́нным |
| В. |
кро́пельна-струме́нны (неадуш.)
кро́пельна-струме́ннага (адуш.) |
кро́пельна-струме́нную |
кро́пельна-струме́ннае |
кро́пельна-струме́нныя (неадуш.)
кро́пельна-струме́нных (адуш.) |
| Т. |
кро́пельна-струме́нным |
кро́пельна-струме́ннай
кро́пельна-струме́ннаю |
кро́пельна-струме́нным |
кро́пельна-струме́ннымі |
| М. |
кро́пельна-струме́нным |
кро́пельна-струме́ннай |
кро́пельна-струме́нным |
кро́пельна-струме́нных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ПЕРЛАМУ́ТРАВЫЯ ВО́БЛАКІ,
тонкія, паўпразрыстыя воблакі, якія ўзнікаюць у стратасферы на выш. 20—30 км. Па форме нагадваюць перыстыя і перыста-кучавыя воблакі, з вельмі моцнай ірызацыяй (вясёлкавай афарбоўкай па краях, прыкмета кропельна-вадкай будовы). Назіраюць зрэдку зімой, пераважна ў Паўн. Еўропе і на Алясцы. Гл. Воблакі, Воблачнасць.
т. 12, с. 294
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ЗАЛО́ЗІСТЫЯ ТКА́НКІ раслін,
утварэнні, якія служаць для назапашвання і выдзялення з расліны кропельна-вадкай вады і розных рэчываў. Вылучаюць З.т.: гідатоды, нектарнікі, алейныя, камедзевыя, слізевыя, смаляныя і стрававальныя. Стрававальныя З.т. ў насякомаедных раслін выдзяляюць стрававальныя сокі, здольныя ператраўляць арган. рэчывы. Алейныя, смаляныя, слізевыя і камедзевыя залозкі (органы выдзялення або сховішча выдзяленняў) выдзяляюць бальзам, камедзь, смолы, эфірны алей, слізь і інш.
т. 6, с. 515
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ГІДАТО́ДЫ [ад грэч. hydōr (hydatos) вада + hodos шлях],
вадзяныя вусцейкі на лісці раслін, якія забяспечваюць выдаленне з расліны кропельна-воднай вільгаці і солей (гутацыю). Утвораны комплексам клетак і размешчаны часцей за ўсё па краях ліста, на зубчыках. Выдаленне вады праз гідатоды ідзе пасіўна, пад уплывам каранёвага ціску, ці актыўна, з дапамогай эпітэмы (парэнхіма ліста непасрэдна пад гідатодамі з буйнымі міжклетнікамі). Гідатоды характэрныя для раслін, пашыраных у вільготным клімаце. Функцыю гідатодаў могуць выконваць спец. залозістыя валаскі.
т. 5, с. 220
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)