кро́пельку

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
кро́пельку - -

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

кро́пелька

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. кро́пелька кро́пелькі
Р. кро́пелькі кро́пелек
Д. кро́пельцы кро́пелькам
В. кро́пельку кро́пелькі
Т. кро́пелькай
кро́пелькаю		 кро́пелькамі
М. кро́пельцы кро́пельках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

кро́пелька ж.

1. Trópfen m -s, -;

кро́пелька расы́ Táutropfen m;

2. (трошкі, ледзь-ледзь) ein klein wénig, verschwíndend wénig;

укла́сці кро́пельку сваёй пра́цы sein Teil Árbeit béisteuern;

ма́йце кро́пельку цярпе́ння háben Sie ein wénig Gedúld;

◊

ні кро́пелькі kein Deut, nicht im Geríngsten; nicht die Spur;

усё да (апо́шняй) кро́пелькі álles, ganz, réstlos

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)