кро́квенны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кро́квенны кро́квенная кро́квеннае кро́квенныя
Р. кро́квеннага кро́квеннай
кро́квеннае
кро́квеннага кро́квенных
Д. кро́квеннаму кро́квеннай кро́квеннаму кро́квенным
В. кро́квенны (неадуш.)
кро́квеннага (адуш.)
кро́квенную кро́квеннае кро́квенныя (неадуш.)
кро́квенных (адуш.)
Т. кро́квенным кро́квеннай
кро́квеннаю
кро́квенным кро́квеннымі
М. кро́квенным кро́квеннай кро́квенным кро́квенных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

кро́квенны стропи́льный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кро́квенны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да кроквы, крокваў. Кроквенная бэлька.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кро́квенны буд. Dchsparren-, Dchstuhl-

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

кро́ква, -ы, мн. -ы, -аў, ж.

Апора, аснова для страхі — два брусы, злучаныя верхнімі канцамі пад вуглом, а ніжнімі прымацаваныя да бэлек або да верхняга вянца падоўжных сцен.

|| прым. кро́квенны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

стропи́льный кро́квенны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Strbe f -, -n буд. падпо́рка, распо́рка, кро́квенны казёл, раско́с

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ДАХ (ням. Dach праз польск. dach),

канструкцыйная сістэма перакрыцця і пакрыцця верхняй ч. пабудовы. Д. традыц. жылых і гасп. сялянскіх пабудоў называюць страхой. На Беларусі са старажытнасці вядомы Д. каркаснай і вянковай канструкцыі. Сярод тыпаў каркасных Д. найб. дасканалы кроквенны, з паяўленнем якога свабодныя ад нагрузкі шчыты набылі значэнне важных элементаў арх. дэкору. Акрамя 2-схільных і пірамідальных формаў з 16 ст. пачалі пашырацца вальмавыя (з залобкамі, прычолкамі, дымнікамі) і 3-схільныя, а з 17 ст. — ламаныя, ярусныя, мансардавыя Д. Для класіцыстычных пабудоў характэрны Д. невысокія, з франтонамі. Найб. пашыраны матэрыял пакрыцця — дранка, гонта, чарапіца, бляха, шыфер. У сучасным індустр. буд-ве часцей выкарыстоўваюць плоскі Д., сумешчаны з жалезабетоннымі панэлямі перакрыцця.

С.​А.​Сергачоў.

т. 6, с. 69

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)