крахту́ха

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. крахту́ха крахту́хі
Р. крахту́хі крахту́х
Д. крахту́се крахту́хам
В. крахту́ху крахту́х
Т. крахту́хай
крахту́хаю		 крахту́хамі
М. крахту́се крахту́хах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

крахту́ха ж., разг. кряхту́нья

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

крахту́ха,

гл. крактуха.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кракту́ха і крахту́ха, ‑і, ДМ ‑тусе, ж.

Разм. Жан. да крактун, крахтун.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кракту́ха ж., см. крахту́ха

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кряхту́нья прост. крахту́ха, -хі ж., кракту́ха, -хі ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)