Ко́стрычы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Ко́стрычы
Р. Ко́стрыч
Ко́стрычаў
Д. Ко́стрычам
В. Ко́стрычы
Т. Ко́стрычамі
М. Ко́стрычах

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Кострычы (в., Кіраўскі р-н) 5/226; 11/41

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)