ко́нтурна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
ко́нтурна ко́нтурней -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ко́нтурна нареч. ко́нтурно

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ко́нтурна-ліне́йны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ко́нтурна-ліне́йны ко́нтурна-ліне́йная ко́нтурна-ліне́йнае ко́нтурна-ліне́йныя
Р. ко́нтурна-ліне́йнага ко́нтурна-ліне́йнай
ко́нтурна-ліне́йнае
ко́нтурна-ліне́йнага ко́нтурна-ліне́йных
Д. ко́нтурна-ліне́йнаму ко́нтурна-ліне́йнай ко́нтурна-ліне́йнаму ко́нтурна-ліне́йным
В. ко́нтурна-ліне́йны (неадуш.)
ко́нтурна-ліне́йнага (адуш.)
ко́нтурна-ліне́йную ко́нтурна-ліне́йнае ко́нтурна-ліне́йныя (неадуш.)
ко́нтурна-ліне́йных (адуш.)
Т. ко́нтурна-ліне́йным ко́нтурна-ліне́йнай
ко́нтурна-ліне́йнаю
ко́нтурна-ліне́йным ко́нтурна-ліне́йнымі
М. ко́нтурна-ліне́йным ко́нтурна-ліне́йнай ко́нтурна-ліне́йным ко́нтурна-ліне́йных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ко́нтурна-шліфава́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ко́нтурна-шліфава́льны ко́нтурна-шліфава́льная ко́нтурна-шліфава́льнае ко́нтурна-шліфава́льныя
Р. ко́нтурна-шліфава́льнага ко́нтурна-шліфава́льнай
ко́нтурна-шліфава́льнае
ко́нтурна-шліфава́льнага ко́нтурна-шліфава́льных
Д. ко́нтурна-шліфава́льнаму ко́нтурна-шліфава́льнай ко́нтурна-шліфава́льнаму ко́нтурна-шліфава́льным
В. ко́нтурна-шліфава́льны (неадуш.)
ко́нтурна-шліфава́льнага (адуш.)
ко́нтурна-шліфава́льную ко́нтурна-шліфава́льнае ко́нтурна-шліфава́льныя (неадуш.)
ко́нтурна-шліфава́льных (адуш.)
Т. ко́нтурна-шліфава́льным ко́нтурна-шліфава́льнай
ко́нтурна-шліфава́льнаю
ко́нтурна-шліфава́льным ко́нтурна-шліфава́льнымі
М. ко́нтурна-шліфава́льным ко́нтурна-шліфава́льнай ко́нтурна-шліфава́льным ко́нтурна-шліфава́льных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ко́нтурно нареч. ко́нтурна;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ЖЫЛКО́ (Уладзімір Васілевіч) (н. 20.2.1925, в. Лугавая Слабада Мінскага р-на),

бел. вучоны ў галіне глебазнаўства. Д-р с.-г. н. (1974). Скончыў БДУ (1951). З 1958 у Бел. НДІ глебазнаўства і аграхіміі. Навук. працы па вывучэнні эрозіі глеб Беларусі, распрацоўцы мерапрыемстваў па барацьбе з эрозіяй і павышэнні ўрадлівасці эрадзіраваных глеб, глебаахоўных тэхналогій вырошчвання с.-г. культур, глебаахоўнай контурна-меліярацыйнай сістэмы земляробства.

Тв.: Эродированные почвы Белоруссии и их использование. Мн., 1976; Сохранение почв. Мн., 1989 (у сааўт.); Земледелие с почвоведением. Мн., 1989 (у сааўт.).

т. 6, с. 466

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)