контрмі́на

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. контрмі́на контрмі́ны
Р. контрмі́ны контрмі́н
Д. контрмі́не контрмі́нам
В. контрмі́ну контрмі́ны
Т. контрмі́най
контрмі́наю		 контрмі́намі
М. контрмі́не контрмі́нах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

контрмі́на ж., воен. контрми́на

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

контрмі́на, ‑ы, ж.

Спец. Міна, прызначаная для абароны бліжэйшых подступаў да абарончых збудаванняў ад мінёраў праціўніка.

[Фр. contre-mine.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

контрмі́на

(фр. contremine)

міна 1 для знішчэння мінных галерэй праціўніка пры абароне бліжэйшых подступаў да абарончых збудаванняў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

контрми́на воен. контрмі́на, -ны ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)