ко́ бра , -ы, мн. -ы, кобр і -аў, ж.
Вялікая ядавітая змяя сямейства аспідаў, якая пры небяспецы прымае своеасаблівую позу, падымаючы пярэднюю частку цела вертыкальна над зямлёй і расшыраючы шыю ў выглядзе дыска (пашырана ў Афрыцы, Азіі, Паўднёвай і Цэнтральнай Амерыцы).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ко́ бра
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
адз.
мн.
Н.
ко́ бра
ко́ бры
Р.
ко́ бры
ко́ браў ко́ бр
Д.
ко́ бры
ко́ брам
В.
ко́ бру
ко́ браў ко́ бр
Т.
ко́ брай ко́ браю
ко́ брамі
М.
ко́ бры
ко́ брах
Крыніцы:
krapivabr2012 ,
nazounik2008 ,
piskunou2012 ,
sbm2012 ,
tsblm1996 ,
tsbm1984 .
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ко́ бра зоол. ко́ бра , -ры ж.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ко́ бра ж. , зоол. ко́ бра , очко́ вая змея́
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ко́ бра , ‑ы, ж.
Ядавітая змяя сямейства аспідавых з плямамі на шыі.
[Ад партуг. cobra — змяя.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ко́ бра ж. заал. Kobra f -, -s
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
ко́ бра
(парт. cobra)
ядавітая змяя сям. аспідаў , якая ў раздражнёным стане расшырае шыю ў выглядзе дыска; пашырана ў Афрыцы і Азіі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Кобра сярэднеазіяцкая 6/43 (іл. )
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Кобра індыйская 11/524—525 (укл. )
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
на́ я
‘кобра ’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
адз.
Н.
на́ я
Р.
на́ і
Д.
на́ і
В.
на́ ю
Т.
на́ яй на́ яю
М.
на́ і
Крыніцы:
piskunou2012 .
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)