клу́п

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. клу́п клу́пы
Р. клу́па клу́паў
Д. клу́пу клу́пам
В. клу́п клу́пы
Т. клу́пам клу́памі
М. клу́пе клу́пах

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

клуп

(ням. Kluppe)

інструмент для ручной нарэзкі разьбы на металічных вырабах.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

клупп техн. клуп, род. клу́па м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)