ке́д

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ке́д ке́ды
Р. ке́да ке́даў
Д. ке́ду ке́дам
В. ке́д ке́ды
Т. ке́дам ке́дамі
М. ке́дзе ке́дах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

кед м. кед

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ке́ды мн., спорт. ке́ды, -даў;

кед ед. кед, род. ке́да м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ке́ды, -аў, адз. кед, -а, М -дзе, м.

Спартыўны абутак з матэрыі на мяккіх рабрыстых гумавых падэшвах.

|| прым. ке́давы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ке́ды, -даў (ед. кед м.) ке́ды

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ке́ды, ‑аў; адз. кед, М ‑дзе, м.

Лёгкі спартыўны абутак з прарызіненай тканіны на мяккіх рабрыстых гумавых падэшвах.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)