кві́слінг

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. кві́слінг кві́слінгі
Р. кві́слінга кві́слінгаў
Д. кві́слінгу кві́слінгам
В. кві́слінга кві́слінгаў
Т. кві́слінгам кві́слінгамі
М. кві́слінгу кві́слінгах

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

кві́слінг

(нарв. W. Quisling = прозвішча лідэра фашысцкай партыі ў Нарвегіі ў 1933—1945 гг.)

перан. здраднік радзімы.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Квіслінг В. 5/541; 7/398

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Кві́слінг Відкун

т. 8, с. 217

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

кви́слинг презр. кві́слінг, -га м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

quisling [ˈkwɪzlɪŋ] n. кві́слінг, здра́днік

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)