качэ́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
качэ́льны |
качэ́льная |
качэ́льнае |
качэ́льныя |
| Р. |
качэ́льнага |
качэ́льнай
качэ́льнае |
качэ́льнага |
качэ́льных |
| Д. |
качэ́льнаму |
качэ́льнай |
качэ́льнаму |
качэ́льным |
| В. |
качэ́льны (неадуш.)
качэ́льнага (адуш.) |
качэ́льную |
качэ́льнае |
качэ́льныя (неадуш.)
качэ́льных (адуш.) |
| Т. |
качэ́льным |
качэ́льнай
качэ́льнаю |
качэ́льным |
качэ́льнымі |
| М. |
качэ́льным |
качэ́льнай |
качэ́льным |
качэ́льных |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
качэ́льны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да качэляў. З гікам і піскам падкідаліся высока ўгору качэльныя лодкі. Гартны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
качэ́лі, -яў.
Тое, што і арэлі.
|| прым. качэ́льны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)