Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Ка́тэдра ’кафедральная царква; прапаведніцкі амбон, кафедра’ (Нас.). У ст.-бел. мове адзначаецца на пачатку XVI ст. (гл. Булыка, Запазыч., 143). Лічыцца, што непасрэднай крыніцай бел. слова з’яўляецца польск.katedra. Апошняе ўзята з лац.cathedra; першакрыніцай, бясспрэчна, трэба разглядаць грэч.καθέδρα ’сядзенне, крэсла’, яно вядома ў многіх еўрапейскіх мовах (параўн. у слав.: чэш., славац.katedra, укр.дыял.кате́дра, балг.кате́дра, серб.-харв.ка̀тедра і інш.). Таксама запазычана ў некаторых зах.-еўрап. мовах (напр., ням.Katheder). Гл. яшчэ ка́федра. Слаўскі, 2, 102; Кюнэ, Poln., 63; Клюге, 357.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
pulpit
[ˈpʊlpɪt]
n.
1) ка́тэдра для прамо́ўцы
2) ка́тэдраабо́ каза́льніца для прапаве́дніка; анало́й -я m., амбо́н -у m.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Kathédern, m -s, - ка́федра, катэ́дра
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
lectern
[ˈlektərn]
n.
1) анало́й -ю m.
2) ка́тэдраf.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
cathedral
[kəˈӨi:drəl]1.
n.
ка́тэдраf., катэдра́льны сабо́р
2.
adj.
сабо́рны, катэдра́льны
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)