карыялі́зіс
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
карыялі́зіс |
карыялі́зісы |
| Р. |
карыялі́зісу |
карыялі́зісаў |
| Д. |
карыялі́зісу |
карыялі́зісам |
| В. |
карыялі́зіс |
карыялі́зісы |
| Т. |
карыялі́зісам |
карыялі́зісамі |
| М. |
карыялі́зісе |
карыялі́зісах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
карыялі́зіс
(ад карыя- + гр. lysis = распад)
1) растварэнне клетачнага ядра; апошні этап некрабіёзу, які папярэднічае смерці клеткі;
2) знікненне структуры клетачнага ядра ў перыяд паміж дзвюма фазамі яго падзелу.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)